วัดหลวง
ตั้งอยู่ที่ถนนคำลือ ซอย 1 ตำบลในเวียง เป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองเก่าแก่ที่สุดของจังหวัด สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นพร้อมกับการสร้างเมืองแพร่ สิ่งสำคัญภายในวัด ได้แก่ พระธาตุหลวงไชยช้างค้ำ พระเจดีย์ศิลปะเชียงแสน พระเจ้าแสนหลวงประดิษฐานในวิหารหลวง สร้างพร้อมกับการสร้างเมือง และพระเจ้าแสนทองสร้างโดยเจ้าเมืองแพร่องค์หนึ่ง เมื่อ พ.ศ. 2057 ยังมีพิพิธภัณฑ์ซึ่งเป็นที่รวบรวมพระพุทธรูปเก่าแก่หลายองค์ที่มีอายุเกือบ 500 ปี ศิลปะโบราณวัตถุต่างๆ ของเมืองแพร่และคุ้มพระลอ ซึ่งเป็นการจัดแสดงตัวอย่างบ้านแบบล้านนาโบราณอีกด้วย โดยเปิดเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ ระหว่างเวลา 09.00-16.00 น. หรือเปิดพิเศษถ้าเป็นหมู่คณะ นอกจากนี้ยังมีหอวัฒนธรรม จ.แพร่ ภายในรวบรวมศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านมากมาย

วัดพระนอน
อยู่ใกล้วัดหลวงบนถนนพระนอนเหนือมีพระพุทธรูปนอนองค์ใหญ่และเก่าแก่มาก ประดิษฐานในวิหารซึ่งเป็นหน้าบัน เป็นศิลปะลวดลายการแกะสลักแบบล้านนาไทยที่งดงาม

วัดสระบ่อแก้ว
ตั้งอยู่บนถนนน้ำคือ ริมคูเมือง เป็นวัดศิลปะแบบพม่าที่สวยงามแปลกตา ทั้งศาลาการเปรียญ โบสถ์ และเจดีย์ มีพระพุทธรูปหินอ่อนแบบพม่าทรงเครื่อง สร้างอย่างสวยงามวิจิตรพิสดารมาก

วัดจอมสวรรค์
ตั้งอยู่บนถนนยันตรกิจโกศล ตำบลทุ่งกวาว ห่างจากศาลากลางจังหวัด 1 กิโลเมตร เป็นวัดไทยใหญ่ สร้างแบบศิลปะพม่า ตัวอารามเป็นไม้ล้วน และเป็นทั้งโบสถ์วิหาร และกุฏิไปในตัว ภายในมีศิลปะการตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจงด้วยฝีมือการฉลุไม้ประดับกระจกสีสันงดงาม โบราณวัตถุภายในวัดได้แก่ หลวงพ่อสาน เป็นพระพุทธรูปที่สร้างโดยใช้ไม้ไผ่สานเป็นองค์ แล้วลงรักปิดทอง พระพุทธรูปงาช้าง ซึ่งเป็นศิลปะแบบพม่า คัมภีร์งาช้างจารึกเป็นอักษรพม่า และบุษบกใส่พระพุทธรูปหินอ่อน

วัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร
เป็นวัดที่สร้างขึ้นราวต้นสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ตั้งอยู่ริมถนนเจริญเมือง ใกล้ศาลากลางจังหวัดแพร่ เป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธโกศัยศิริชัยมหาศากยมุนี พระคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัด รอยพระพุทธบาทจำลอง และพระเจดีย์มิ่งเมืองซึ่งเป็นเจดีย์เก่าแก่

หมู่บ้านร่องฟอง
เป็นหมู่บ้านผลิตเครื่องมือเกษตรที่ทำจากเหล็ก เช่น จอบ เสียม มีด พร้า เคียว เป็นต้น การเดินทางใช้เส้นทางหมายเลข 101 (สายแพร่-น่าน) ประมาณ 4 กิโลเมตร แยกเข้าทางหลวงหมายเลข 1101 จะพบป้ายบอกทางเข้าหมู่บ้าน

หมู่บ้านทุ่งโฮ้ง
อยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ 4 กิโลเมตร ตามทางหลวงหมายเลข 101 (สายแพร่-น่าน) เป็นแหล่งผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์ผ้าม่อฮ่อมดั้งเดิมของจังหวัดแพร่

อนุสาวรีย์พระยาไชยบูรณ์
อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดแพร่ ประมาณ 4 กิโลเมตร ริมทางหลวงแผ่นดินสาย 101 พระยาไชยบูรณ์เป็นข้าหลวงเมืองแพร่ ที่ถูกพวกเงี้ยวฆ่าตาย เนื่องจากไม่ยอมลงนามยกเมืองแพร่ให้ระหว่างที่พวกเงี้ยวก่อการกบฏ ในปี พ.ศ. 2445 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงโปรดให้ส่งกองทหารมาปราบพวกเงี้ยว แล้วสร้างอนุสาวรีย์ให้กับพระยาไชยบูรณ์เป็นอนุสรณ์ และเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นพระยาราฃฤทธานนท์พหลภักดี

บ้านประทับใจ (บ้านเสาร้อยต้น)
ตั้งอยู่เลขที่ 81/1 หมู่ที่ 7 ตำบลป่าแมต ห่างจากตัวอำเภอเมือง 10 กิโลเมตร ตามทางหลวงหมายเลข 1023 สร้างสำเร็จเมื่อปี พ.ศ. 2519 เป็นบ้านไม้สักทั้งหลัง โดยใช้ไม้สักท่อนขนาดใหญ่ ตั้งเป็นเสาบ้านรวม 130 ต้น แต่ละเสามีอายุประมาณ 300 ปี แกะสลักอย่างประณีตวิจิตรบรรจง ตัวบ้านเป็นแบบทรงไทยประยุกต์ มีเนื่อที่ถึง 1 ไร่เศษ เปิดให้เข้าชมได้ตั้งแต่เวลา 08.00-16.00 น. เสียค่าเข้าชมคนละ 10 บาท นอกจากนี้ผู้เข้าชมสามารถติดต่อล่วงหน้าได้ที่หมายเลข (054) 511008, 511282

วัดพระธาตุช่อแฮ
อยู่ที่ตำบลป่าแดง ห่างจากตัวเมืองแพร่ไปตามถนนช่อแฮ ประมาณ 9 กิโลเมตร (ใช้เส้นทางหมายเลข 1022) สร้างเมื่อพุทธศตวรรษที่ 19 ในสมัยพญาลิไท ขุนลั่วอ้ายก้อม ชาวละว้า ได้สร้างองค์พระธาตุบุด้วยทองดอกบวบ สูง 33 เมตร ฐานสี่เหลี่ยมกว้างด้านละ 10 เมตร ย่อมุมไม้สิบสอง อันเป็นศิลปะเชียงแสน เพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระเกศาธาตุของพระพุทธเจ้า พระธาตุช่อแฮนี้ ได้จากชื่อผ้าแพรชั้นดี ซึ่งทอมาจากสิบสองปันนา ชาวบ้านนำมาผูกบูชาพระธาตุ ทุกปีจะมีงานนมัสการพระธาตุในวันขึ้น 11 ค่ำ-15 ค่ำ เดือน 4 (ประมาณเดือนมีนาคม) ของทุกปี

วัดพระธาตุจอมแจ้ง
อยู่ในท้องที่ตำบลป่าแดง เลยพระธาตุช่อแฮไป 3 กิโลเมตร ห่างจากตัวจังหวัดราว 10 กิโลเมตร องค์พระธาตุจอมแจ้งเป็นสีทอง สูง 29 เมตร ฐานกว้าง 10 เมตร เดิมชื่อพระธาตุจอมแจง ตอนที่พระพุทธองค์เสด็จถึงดอยนี้จวนสว่างพอดี ต่อมาเพื้ยนเป็นจอมแจ้ง เชื่อกันว่าเป็นที่บรรจุพระเกศาของพระพุทธเจ้า ที่นี้มีศาลาเรียกว่าพิพิธภัณฑ์ตำบลป่าแดง หรือพิพิธภัณฑ์ของจังหวัด รวบรวมสิ่งของโบราณที่หาดูได้ยาก พระธาตุจอมแจ้งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1331

พิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน
ห่างจากตัวเมืองไปตามถนนแพร่-สูงเม่น ประมาณ 3 กิโลเมตร ในบริเวณเดียวกับสวนอาหารบ้านฝ้าย เป็นสถานที่จำลองชีวิตความเป็นอยู่ในรูปแบบอาคารบ้านเรือนและของใช้ในครัวเรือนของชาวเมือง เมื่อราว 100 กว่าปีมาแล้ว

วนอุทยานแพะเมืองผี
(แพะ เป็นภาษาพื้นเมือง แปลว่า ป่าละเมาะ เมืองผี แปลว่า เงียบเหงาวังเวง) อยู่ที่ตำบลน้ำชำ ใช้เส้นทางหลวงสายแพร่-น่าน ไปประมาณ 12 กิโลเมตร แล้วแยกขวาเข้าไปอีก 6 กิโลเมตร เป็นทางราดยางตลอด เกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางธรรมชาติของผิวโลก และถล่มของดิน ส่วนที่เป็นดินแข็งและหิน จะคงตัวอยู่คล้ายเสาเห็ด และผาสวยงามเหมือนเสาหิน (ฮ่อมจ๊อม) ที่น่าน ประกาศเป็นวนอุทยานเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2524 มีเนื้อที่ประมาณ 500 ไร่

น้ำตกแม่แคม หรือน้ำตกสวนเขื่อน
อยู่ในเขตตำบลสวนเขื่อน อำเภอเมือง เป็นน้ำตกขนาดเล็ก มี 2 ชั้น น้ำไหลแรงตลอดปี การเดินทางจากสี่แยกบ้านทุ่งข้ามสะพานข้ามคลองแม่สาย แล้วเลี้ยวซ้ายไปตามถนนสายป่าแดง-ทุ่งโฮ้ง 4 กิโลเมตร จะมีป้ายแยกทางไปน้ำตกแม่แคมอีก 12 กิโลเมตร แต่สภาพทั่วไปเป็นป่า ผู้ที่จะเดินทางไปเที่ยวชมน้ำตกแห่งนี้ควรเป็นผู้ที่ชอบการเดินป่า

น้ำตกตาดหมอก หรือน้ำตกแม่คอย
อยู่ที่ตำบลสวนเขื่อน อำเภอเมือง ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 22 กิโลเมตร เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ มี 3 ชั้น สวยงามมาก แต่ต้องเดินทางเท้าเข้าไปอีกราว 1 กิโลเมตร